Ik was gewend dat modificaties en goede bekabeling bijdroegen aan de muzikale kwaliteiten van mijn systeem. De ene stap was groter dan de andere en deed zich soms per toeval voor. Zo bleek het vervangen van de ringkerntrafo van mijn Densen-versterker die kortsluiting maakte een enorme muzikale winst op te leveren.
Toch bleef dit ver weg van wat ik in de zaal hoorde, maar ook van de Naim-set die ik had gehoord. Mijn laatste stap betrof het vervangen van twee kabels. Voor de Xangsane 5n-silver RCA-kabel kwam de 6n-versie van AT-Audio. Dit gaf vooral in de weergave van fijndetails. Duidelijk hoorbaar, maar niet spectaculair.
Furutech
Dan de allerlaatste kabel die ik nog kon vervangen, waarvan ik dacht dat die al optimaal was. Het Chinese merk was Knonewin, net als all andere kabels die ik bezat van zilver. Echter de specificaties waren vaag. Er zou sprake zijn van ‘Furutech zilver’ en het gebruik van Duitse Yarbo-pluggen. Het riep enige twijels bij me op, maar op dat moment was dat het beste wat ik kon vinden. De kabel was zorgvuldig gemaakt en opvallend flexibel, zodat ik aan een halve meter genoeg had. Ik denk dat het de eerste Wireworld-kabel was die ik verving en dat ik de merken Xangsane en AT-Audio nog niet niet had ontdekt.
A giant leap
Het vervangen van deze coaxiale kabel door de 6n-‘Red spider’ verrichtte een muzikaal wonder. Zonder te hoeven inspelen, viel alles klankmatig op z’n plaats. Alles werd anders van de éne op de andere seconde. Eerder nog had de Knonewin Wireworld weggespeeld, Ik had een beleving als die van Louis Armstrong: “A giant leap’. Ik wist ook in dezelfde seconde dat ik deze AT-Audio-coax aansloot dat aan mijn setup niets meer te verbeteren zou zijn. Vrede met het finale tesultaat daalde in mijn audiofiele hart. Ik was uitgespeeld, uitgetest en klaar met modificeren. En dat is een klein half jaar later nig steeds zo. Het is goed, bestemming bereikt.
